Proza Voor de Ziel

Menselijke ongemakken

Het was nog vroeg toen de teelballen van Nico du Gore gelikt werden door een leuke deerne. Seksuele escapades waren hem niet vreemd, maar zijn motto: investeer veel en regel zelden probeerde hij immer in stand te houden. Deze neuksessie met een meisje genaamd Grietje de Wit was dan ook een zeldzaamheid te noemen. Speciaal voor deze neuksessie had hij zijn ballen eens goed geschoren, zijn schaamhaar bijgeknipt en meloenenwax in zijn haar gedaan.

Enfin, zijn ballen werden met volle overgave gelikt door Grietje die hier ervaren in was. Ze was een ervaren ballenlikker en had dan al veel soorten ballen op haar cv staan. Van skippyballen tot tennisballen. Met alle formaten was ze behendig. Die paar kleine teelballen van Nico du Gore waren dan ook een ‘piece of cake’, zoals Grietje het zelf zou hebben gezegd.

‘Weet je wat nog leuker is dan ballen likken?’ vroeg Grietje aan Nico. Nico was onthutst dat ze op deze wijze kon articuleren met 2 verse teelballen in haar mond. ‘Jij articuleert beter met 2 ballen in je mond, dan ik zonder,’ kermde Nico. Grietje stopte ineens met het likken van de ballen omdat ze andere plannen in haar vuige brein had gemaakt. ‘We gaan het stapelbed op,’ zei ze tegen Nico. Nico begon te zweten. Godverdomme, niet het stapelbed. Tijdens een gymles had hij al eens geconcludeerd dat klimmen niet zijn ding was. Maar het was al te laat. Grietje klom als een behendige oerang oetan het stapelbed op en Nico moest volgen, wilde hij haar vagijn te grazen nemen. ‘Ik kan het, godverdomme. Ik kan het!’ moedigde Nico zichzelf aan.

Met een stijve leuter begon hij aan zijn nieuwe queeste. Het bed had zeker 8 tredes en reikte bijna tot het plafond. Nico stond met zijn stijve penis op de grond en keek naar boven. Het leek een afstand van wel 20 kilometer. Hij wilde bijna opgeven tot Grietje zei: ‘Nico, klim dat stapelbed op, ik begin droog te worden.’ Aan droge kutten heb je weinig, had zijn vader Penry ooit medegedeeld aan Nico en derhalve begon hij aan zijn tocht. Toen hij echter de eerste trede beklom, merkte hij dat zijn stijve penis de toch belemmerde. ‘Tok, tok.’ hoorde je. ‘We zijn hier niet om te trommelen,’ zei Grietje. ‘Klim godverdomme dat bed op. Anders ga ik slapen.’ Nico had een oplossing bedacht. Hij pakte een touw en bond zijn lul vast aan zijn buik, zodat het klimmen werd vergemakkelijkt.

Hij begon te klimmen, het lukte. Hij rook de vagina al en begon bijna te huilen van genot. Bij de laatste trede sprong een kat op Nico zijn hoofd, waardoor hij onthutst raakte. Hij viel naar beneden en kon weer opnieuw beginnen. Hij had echter de moed opgegeven. ‘Ik ga naar huis.’ zei Nico en begon zachtjes te huilen.

Niemand weet waar Nico nu is. De geruchten gaan dat hij tot op heden nog nooit een stapelbed heet beklommen. Anderen zeggen dat hij tegenwoordig zelf in stapelbedden handelt. Het blijft gissen, maar we kunnen concluderen dat hij een held van de geschiedenis was.

LEAVE A RESPONSE

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hakunamatafaka houdt van de mensheid